
تعدادصفحه 42
در آن هنگام که خداوند بر حضرت آدم احسان کرد و باغ زندگي او را به وجود «حوا» معنا بخشيد، غم تنهايي را از او زايل ساخت. از آن زمان به بعد که عالم را بقايي و آدم را اميدي به حرکت آورد، خيمه زندگي بشر بپا شد. در حالي که نيمي از آن را «زن» استوار کرده بود، موجودي که بدون او، براي نظام آفرينش، آغاز و انجامي تصور نميشود.
بر همين اساس، در آيين حياتبخش اسلام براي «زن» شخصيتي فوقالعاده و منزلتي والا مقرر شده است و از او به عنوان موجودي ياد شده که بايد مورد تکريم و مشمول مهر و محبت کافي قرار گيرد. به گونهاي که در قرآن کريم سورهاي است به نام «نساء» و مشتمل بر 176 آيه. علاوه بر اين در اسلام براي تمامي جوانب زندگي فردي و اجتماعي، خانوادگي و زناشويي و حقوق زن، قوانين عادلانهاي وضع شده است. و از زنان شايسته آن چنان ياد ميکند که گويي هيچ فرشتهاي نميتواند به مقام او نايل آيد.
برچسب های مهم