
تعدادصفحه 13
سیاست در ایران روندی دوگانه را در تاریخ طی کرده است. اگر به ایران باستان برگردیم بحث نظری و اساسی درموردسیاست فقط به صورت محدود مشاهده می شود. این امر در اوستا به عنوان متن مذهبی به صورت پند به حاکمان و دستورات دینی بویژه در حوزه کردار پاک و رفتار پاک معنا می یابد. اینکه حاکم باید براساس پاکی و داد عمل کند. کورش اول و داریوش اول به عنوان اولین و بزرگترین پادشاهان دوران هخامنشی وظیفه خود راگسترش راستی و اندیشه پارسی می دانند به طوری که داریوش در کتیبه بیستون بیش از 20 بار قسم یاد می کند که به دنبال راستی و داد است و بر عظمت پارسیان و جنگاوری سربازان پارسی صحه می گذارد.
برچسب های مهم