
راههاي مختلفي براي بيان درك ما از زمان وجود دارد. براي قرنها مردم از حركت ماه، ساعت آفتابي، اذان، زنگ كليسا براي تنظيم برنامه زماني روزانه خود استفاده كردند تا اينكه در قرن دوازدهم راهبان كاتوليك ساعتهايي را براي تنظيم فعاليتهاي خود ساختند.
در طول تاريخ تمدنها به زمان و ابعاد آن توجه داشتهاند و اين توجه در اين دوران نيز وجود دارد و عباراتي مانند «وقت طلاست» گوياي اين توجه است. جوامع امروزي جوامعي هستند كه در آنها تعداد ساعات كافي در طول روز وجود ندارد. فناوريهاي نو محيطي فراهم آوردهاند كه تقريباً در مدت زمان كم ميتوان به خيلي از اطلاعات دسترسي پيدا كرد