×
تعداد صفحه 21
محبت يعنى دوست داشتن چيزى يا كسى دوستى با گرايش، كوشش و جذب شدن شناخته مىشود. حالت محبت هر گاه در انسانى پديد آيد آن كس به محبوب خود مايل مىشود و براى رسيدن به محبوب مىكوشد و به آن مجذوب مىشود.
محبت در حقيقت دوست داشتن كمال و بيزارى از نقص است. هم موجودات ناقص ذیشعور و هم موجود كامل حقيقى دوستدار كمال و بيزار از نقص هستند. يعنى هم خداوند محب است و هم انسانها خداوند محبوب هم هست چون كمال مطلق است پس برترين محبوب و در حقيقت محبوب واقعى خداست.
برچسب های مهم
