
پروژهي آبياري را ميتوان موفقيت آميز ناميد كه جداي از شرايط اقتصادي و اجتماعي مطلوب، بهرهبرداري فني از پروژه باعث رشد مطلوب محصول براي مدتي نامعين شود. دليل اصلي شكست پروژه احتمال آب گرفتگي و شورسازي خاك است، تجربيات چند دههي اخير اين خطر را به صورت واقعيتي مهم نشان دادهاند. در سالهاي اخير پروژههاي آبياري متعددي در نواحي كه شرايط طبيعي در مقايسه با شرايط سيستمهاي باستاني آبياري نامطلوب بودند تشكيل شد. به دليل اينكه محلهاي مناسبتر سالهاي تحت آبياري بودند، لزوم تغيير پروژههاي جديد به نواحي كه كمتر مورد لطف طبيعت بودند افزايش خواهد يافت. چنين نواحي به عنوان مثال، بخش هاي كم ارتفاع درهها و دلتاهاي رودخانه، اغلب به طور طبيعي خاك شور هستند. مسئلهي مهم اينست كه آيا اين آبياري مستمر تحت شرايط نامطلوب عملي است يا نه. علم و تجربهي مدرن. جوابي مثبت به اين سؤال ميدهد و نيز چگونگي برخورد با اين برآوردهاي فني را پيش بيني ميكند. به هر حال، جلوگيري از شكستهاي كامل كافي نيست. پروژهي آبياري همچنين بايد به تامين مناسب آب و ممانعت از كمبود يا مازاد آب كمك كند
برچسب های مهم