
در دوران پس از جنگ جهاني دوم حجم انتشارات, خصوصاً انتشارات علمي تخصصي به طور فوقالعادهاي افزايش يافته است. در هر موضع صدها كتاب, مجله و گزارش انتشار مييابد و پديدهاي را به وجود ميورد كه گاه “انفجار انتشارات“ و گاه “انفجار اطلاعات“ ناميده ميشود. ديگر تنها “نوشته“ براي ثبت اطلاعات و انتقال آن كافي نيست بلكه انواع وسايل چون فيلم و ميكروفيلم, صفحه و نوار جز اينها براي ثبت وانتقال اطلاعات به كار گرفته ميشود. يكي از نتايج اين ا مر آن است كه روشهاي قراردادي طبقهبندي به طور عمده به كار تنظيم كتاب در قفسه كمك ميكند و سرعنوانهاي موضوعي نيز به طور كلي براي كتاب مناسب است. اين روشها در مورد فهرست كردن موضوعات بسيار ريز و جزيي با محدوديتهايي روبرو است كه مانع نمايهسازي دقيق مداركي كه غير از كتاب هستند ميشود.
برچسب های مهم