
م حکومت کنونی ایران است که بر اساس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران برپایهٔ جمهوریت و اسلامگرایی بنا نهاده شدهاست.[۱][۲] جمهوری اسلامی ایران از خانواده نظامهای حکومتی است که آن را «دو-بُنی» (hybrid regime) یا هیبرید میخوانند، که آمیزهای از نهاد دموکراتیک و دستگاهها و سازوکارهای اقتدارگرا هستند.[۳]
جمهوری اسلامی ایران، در پی پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران، طی همهپرسی مربوطه در روزهای ۱۰ و ۱۱ فروردین ۱۳۵۸ با پرسش «جمهوری اسلامی، آری یا نه؟» با رای ۹۸٫۲٪ درصدی آری، رسمیت پیدا کرد.[۴] برخی از پژوهشگران آکادمیک نیز حکومت ایران را نظامی تمامیتخواه و اقتدار گرا با گرایش به ولایت فقیه قلمداد میکنند.[۵][۶][۷] با تصویب مجلس شورای اسلامی، تأسیس حزب نه تنها برای مخالفان بیرون از نظام، بلکه حتی گروههای منحل شدهٔ اصلاح طلب هم اجازهٔ فعالیت ندارند.[۸] طبق آمار شاخص دموکراسی در نظام جمهوری اسلامی، تکثرگرایی سیاسی «صفر» است و طبق قوانین اساسی ایران هیچیک از افراد و احزاب مخالف نظام جمهوری اسلامی حق فعالیت سیاسی، اجرا و بر عهدهگیری سمتهای مختلف را ندارند و به رسمیت شناخته نمیشوند.[۹][۱۰]